Saturday, January 23, 2016

நான் அற்ற நிலையே, உடலும் ஆன்மாவுமாக உள்ள இருப்புதானே.

பார்வை என்ற முனைப்பு இருந்தாலே, அங்கு நான் இருக்கும்.

உடலும் ஆன்மாவும் கலந்த கலவையாகிய நமக்கு, இரண்டின் தேவைகளும் ஒவ்வொரு ஷணமும் இருந்து கொண்டே இருக்கும்.

நான் அற்ற நிலையே, உடலும் ஆன்மாவுமாக உள்ள இருப்புதானே. அந்த இயல்பு ஆன்ம நிலை, அங்கு நான் இல்லாததால், நானால் அறியவோ உணரவோ முடியாதது. அறிதலுக்கும், தெறிதலுக்கும் அப்பாற்பட்டது. உடலும் ஆன்மாவும் கலந்த கலவையாகிய நமக்கு, உடலின் தேவைகளுக்காக எழும் எண்ணம் இயல்பானது.

Sunday, January 3, 2016

ஒவ்வொரு ஷணமும் ஒவ்வொரு ஆன்மாவும் தன் தாய்வீட்டை நோக்கியே பயணித்துகொண்டிருக்கிறது.

Saturday, December 26, 2015

உடலும் ஆன்மாவுமாகிய 'நான்', ஒரு செயல்ஓட்டமா(process)? அல்லது ஒரு பகுதியா(part)?. அது எதுவாக இருந்தாலும் அதுவாகவே உள்ளது. அகண்ட ஸ்வரூபத்தில் இருந்து பார்க்கும்பொழுது, பெளதீக உலகத்தில் உள்ள பொருட்கள், ஒரு செயல்ஓட்டமாக தெரியும். உடலில் இருந்தே பார்க்கும் பொழுது, ஒரு பொருளாக, பகுதியாக தெரியும். It is like the particle that lives only for a few second to a human-mind; from that particle's view, its life time is like human (relative to their size). 'உடலே நான்' என்பதே நமது வாழ்வியல் முறையாகிவிட்டதால், உடலுக்கும், அதன் தேவைகளுக்காகவுமே வாழுந்துகொண்டு இருக்கிறோம். உடலில் எழும் எண்ணம், உடல் ஒரு பகுதி  என்ற பிரிவினையை கொண்டு இருப்பதால், அதனில் இருந்து 'நான்' வெளிப்பட்டு செயல்படுகிறது. நமது நடைமுறை வாழ்க்கை இந்தவிதமான பார்வையிலேயே வாழப்படுகிறது. பார்க்கும் கோணம்தான் இதை நிர்ணயம் செய்கிறது.

உடலில் இருந்தே பார்ப்பதை விட்டு, அகண்ட ஸ்வரூப பார்வை இருந்தால் என்ன? இந்த கேள்வியிலேயே முரண்பாடு தெரியும். உடலில் இருந்து பார்ப்பது எது? 'நான்'; உடல் சார்ந்த 'நான்' என்ற எண்ணம். அகண்ட ஸ்வரூப பார்வையை கொண்டு இருக்கப்போவது எது? 'நான்' எண்ணும் எண்ணமா? அதுவும் 'நான்தானே? அல்லது, 'நான்' அற்ற உடலா? நான்' அற்ற உடலில், அகண்ட ஸ்வரூப பார்வை எப்படி வெளிப்படும்? உணர்வுருவிலா? பார்வை என்ற முனைப்பு இருந்தாலே, அங்கு நான் இருக்கும். நான் அற்ற நிலையே, உடலும் ஆன்மாவுமாக உள்ள இருப்புதானே. உடலும் ஆன்மாவும் கலந்த கலவையாகிய நமக்கு, இரண்டின் தேவைகளும் ஒவ்வொரு ஷணமும் இருந்து கொண்டே இருக்கும். நான் அற்ற, உடலும் ஆன்மாவுமாகிய இருப்பில் செயலாற்றலாம்.

Thursday, December 10, 2015

ஒருநிலையில் இருந்தால் என்ன? பார்க்கும் பொழுது பார்ப்பதும், கேட்கும் பொழுது கேட்பதும், பேசும் பொழுது பேசுவதும் தானே இயற்கை, நிதர்சனம். அப்பொழுது நினைப்பு எதற்கு? உணர்வில் இருந்துகொண்டு வேற்று நிலையில் இருப்பதே பிரிவினையை உருவாக்கிறது. ஒருநிலையிலேயே இருந்தால் என்ன?

நினைப்பில் இருப்பு பழகிவிட்டது. உணர்வில் இருந்து அந்த பழக்கத்தை அறுக்கவேண்டும். நினைப்பிற்கு ஊட்டமளிக்கும் செயல்களையும் நிறுத்தவேண்டும்.

Monday, December 7, 2015

How much material-security prevents us from learning about life? Uncertainty and being vulnerable keeps challenging us, teach us a lot.

Sunday, November 29, 2015

உணர்வுரு மற்றுமொரு உணர்வுருவை உணரும். அடுத்து என்ன செய்வது என்பதற்கு நடத்துனர் இல்லாதபட்சத்தில், தானே இயங்கும். உணர்வுநிலை ஒன்று. நினைப்புநிலை ஒன்று. நினைப்பு நிலையிலேயே பல்லாண்டு காலமாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். அது தனிஉலகமாகவே இயங்குகிறது. நினைப்பு நிலையில் உறவுகள் நினைப்பளவிலே உள்ளது. உணர்வு நிலையிலே உறவுகள் உணர்வளவிலேயே இருக்கும்பொழுது, அதற்கு எல்லை இல்லை. அதன் எல்லையில் செடிகளும் மரங்களும் பிற உயிரினங்களும் உள்ளது. உணர்வு-நினைப்புநிலையில், பார்க்கும், கேட்கும், பேசும், நினைக்கும் பொழுது உணர்வுநிலையிலேயே இருந்தால், நினைவுலகுள் செல்வதில்லை.

Thursday, November 12, 2015

Reductionism is true, we live by that; we are not only this physical body, that is also true. Is it an individual soul or universal?, we don't know. We live by the body, for the body, that is why reductionism. This has caused and continue to cause immense pain and damage. Let us look at the other possibility, that the soul is universal. Then, as trillions of germs, bacterias, cells and me are hosts of this physical body, am I host of trillions of beings out there? If I don't feel that universal-potential as I'm a 'frog in a well' being in this physical-body, then I go to school, keep-making wealth, fight individual and global wars, because I believe that this physical-body is me. Let me feel the other, for few days, and see what happens (personally speaking, atleast I'll be relieved of the physical pain). Let me feel this rain, the plant, the trees, the birds, the people; if I'm part of all that.......

எதனுள்ளும் இதனுள்ளும் ஊடுருவி இருக்கும் ஆன்மா, உணர்வாக உள்ளது. பௌதீக உடலில் ஊடுருவும் ஆன்மசக்தி ஒரு அறிவு(செயல்)(உணர்) திறன் பெறுகிறது, ஒரு வாகனம் அறிவுத்திறன் பெறுவதைப்போல. இந்த அறிவுத்திறன் உணர்வுருவாக உள்ளது. இந்த உணர்வு உருவத்தினிற்கு உருத்தன்மையை கொடுக்கிறது. ஆன்மசக்தியில் இருந்து எழும் எழுத்து, சொல், சொற்தொடர் எண்ணமாகவும் வார்த்தையாகவும் வெளிப்படுகிறது. இந்த எண்ணங்களும்  வார்த்தைகளும், என்னை சுற்றும் நிகழ்வுகளுமே என் வாழ்க்கையாகிறது.
உருவம் உருத்தன்மையை பெற்றாலும் தனித்து தோன்ற என்னுள்ளேயே மற்றுமொரு தனிஉருவம் தேவையாகிறது. உருத்தன்மையுடன் ஆன்மசக்தியில் இருந்து எழும் எழுத்தும் வார்த்தைகளும் அருவமாகிய சாயாதனிஉருவத்தை பெறுகிறது. வார்த்தைகள் ஆன்மசக்தியில் அடங்க, தனித்தோற்றமும் அடங்குகிறது.

எண்ணங்களும்  வார்த்தைகளும் பேச்சுக்களும் ஆகிய நான் சாயாதனிஉருவத்துடன் உள்ளது. காணும் காட்சியை இந்த அருவம்தான் பார்க்கிறது. பார்த்த உடன் எண்ண ஓட்டம் தொடங்குகிறது. பார்க்கும், கேட்கும், எண்ணும், பேசும் பொழுது உணர்வுநிலையிலேயே நின்று கொண்டு, எண்ணவும் பேசவும் பார்க்கவும் கேட்கவும் முடியும்.